Trochę o historii wsi


Leżąca na południu gminy wieś Kopaczów powstała prawdopodobnie u schyłku XIII wieku. W praskich dokumentach kościelnych odnotowano w 1277 roku nazwę "ulrici villa", która później została zniemczona w postaci Ullersdorf. W każdym bądź razie 5.10.2002 we wsi obchodzono uroczyście 715 lecie istnienia wsi. Odbyło się nabożeństwo ekumeniczne z udziałem wysiedlonych stąd w 1945 roku Niemców i obchody te są już tradycją wsi i odbywają się cyklicznie co roku w każdą pierwszą sobotę miesiąca października.





Kopaczów był i pozostał typową ulicówką. W zabudowie dominował kiedyś styl frankoński, tzn. budynek mieszkalny i budynki gospodarcze tworzyły zamknięty kwadrat. Kopaczów posiadał już w XIV wieku własny kościół. W 1527 roku mieszkańcy Kopaczowa pod wpływem nauk M. Lutra przeszli na protestantyzm.Po pokoju praskim (1635) doszło do podziału wsi na część czeską i saksońską. Granica podziału przebiegała wzdłuż potoku Ullersbach. Pod jurysdykcję saksońską trafiła Wieś Górna. Pomimo istnienia granicy więzi społeczne nie zostały zerwane. Mieszkańcy części czeskiej korzystali np. do pochówku swoich bliskich z cmentarza ewangelickiego w części saksońskiej wsi. To samo tyczyło się też edukacji dzieci w obu częściach wsi.W 1848 roku została ostatecznie wyznaczona granica pomiędzy Czechami a Saksonią.





W 1918 roku powstała suwerenna Czechosłowacja. W czechosłowackiej części wsi pojawili się czechosłowaccy celnicy. Mieszkańcy wsi nazywali ich z swojska "bihmsche Finanzer". Natomiast ich niemieckich kolegów po fachu "saxsche Finanzer". W 1945 roku w Kopaczowie wyburzono 55 domów. Uzasadnienie dla tej kuriozalnej decyzji znaleziono w terminie "zabezpieczenie granicy". Fakt ten na zawsze zmienił kilkusetletnią koegzystencję mieszkańców tej wsi, abstrahując nawet od tego, że ludność pochodzenia niemieckiego została z obu części wsi wysiedlona w latach 1945-46.





Tradycyjne szlaki komunikacyjne (pięć mostów i dziesięć ścieżek dla pieszych) pomiędzy obu częściami wsi przestało istnieć raz na zawsze. (Być może w Zjednoczonej Europie nastąpi powrót do stanu pierwotnego?) Należy odnotować, że przed 1945 obie części wsi miały bogatą i zróżnicowaną infrastrukturę. We wsi istniało aż siedem gospod (w tym pięć z dużymi salami) i pracowało sporo rzemieślników w różnych branżach. Obecnie wieś po stronie polskiej powoli dźwiga się z upadku. Niestety wiele pięknych zabytków , w tym „dobra rycerskie”(Rittergut) uległy bezpowrotnej dewastacji.